“Zo puur als chocola”Reina Crispijn

zo-puur-als-chocolade 9789401907897/2016

Reina Crispijn, uitgeverij Zomer&Keuning

Reina Crispijn won in 2016 de Valentijnprijs voor Dochter van de Sterren en schreef zo’n zeven romans. Zo puur als chocolade is het laatste deel van een drieluik wat zich afspeelt in Amsterdam tussen de bonbons en chocolade.

Het verhaal gaat over de familie Van den Homburg. Ze wonen in het hartje van Amsterdam waar moeder Lucie een winkel heeft met bonbons, chocolade en andere zoetigheid. Vader Jan gaat een chique groentewinkel beginnen en heeft het er erg druk mee. Lucie mag haar eigen bakprogramma voor televisie gaan presenteren en zo gaat ieder zijn gang. Dan zijn er nog een zoon en dochter in huis. Dochter is na een mislukte relatie weer thuis komen wonen en ziet de relatie van haar ouders wederom stuk lopen en is vastberaden dit te voorkomen.

Hoewel het boek een vervolg is op Bittere chocolade en Bonbons voor een gebroken hart is het goed zelfstandig te lezen. In het verhaal wordt wel het een en ander duidelijk gemaakt wat er in voorgaande titels is gebeurd. Zo bleek vader Jan bijna overspel te hebben gepleegd en was hij in een zakelijk schandaal terecht gekomen. De personen waar hij dit voorval mee had komen ook in dit verhaal weer terug. Door de korte uitleg die de personages aan elkaar geven weet je dan als lezer ook meteen waar het over gaat. Hierdoor is het dus geen noodzaak om voorgaande titels te lezen maar de schrijfstijl is vlot en soepel en als je van dit soort boeken houdt is het geen straf om deze ook te lezen.

Zoals gezegd leest het verhaal zeer vlot , maar af en toe is het wel een beetje oubollig. Zo wordt Jan ook vader Jan genoemd of met voor- en achternaam. Daar hij de enige Jan in het verhaal is is dit niet nodig en kan het zelfs een beetje gaan irriteren. Ook omdat het bij de andere personages niet gebeurd en het niet consequent is gebruikt. Ook heeft Jan een wel heel ouderwetse kijk op vrouwen, die hij het liefst blank en thuis bij het aanrecht heeft. Ik kreeg bijna het idee dat het boek zich halverwege de vorige eeuw afspeelde.

Ook dochter Daisy komt in relatie met haar ouders niet sympathiek over. Ze komt weer thuis wonen nadat ze het uitgemaakt heeft met haar vriend maar ze gedraagt zich als een verwend nest naar haar ouders toe en je vraagt je af en toe af waarom ze zich zo kinderachtig gedraagt. Gelukkig draait dat in de loop van het verhaal wel bij.

De karakters zijn naar mijn idee dus met wat ouderwetse ideeën neergezet maar het verhaal zelf is alles wat een feelgood- roman zou moeten hebben. Het ‘heel-Holland-bakt’ gevoel druipt als gesmolten chocolade over de bladzijdes en je krijgt gewoon trek in al het lekkers wat voorbij komt. Het televisiewereldje en de roddelpers krijgen een leuke sneer en de personages zijn en blijven op hun manier heel gewoon. Doordat het over gewone mensen gaat maakt het het verhaal heel toegankelijk en doet het de naam feelgood eer aan.

 

Met dank aan uitgeverij Zomer&Keuning voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s