“Rode letters”Anne Bishop

rode letters9789026137532/2015

Anne Bishop, vertaling Willeke Lempens, uitgeverij de Fontein

Anne Bishop woont en werkt in New York. Haar boeken zijn bekroond met diverse prijzen en ze heeft meerdere keren in de top van de New York Times – bestsellerlijst gestaan.

De uitgeverij heeft dit boek gelanceerd als een Urban-boek. De verhalen spelen zich af in een herkenbare stedelijke hedendaagse setting waar je zomaar een vampier of weerwolf tegen het lijf kan lopen, met vrouwelijke hoofdpersonen die in de twintig zijn. Deze vrouwen hebben af en toe genoeg van hun baan, problemen met hun familie en proberen ondertussen ook nog eens de liefde te vinden, of vast te houden.

Meg Corbyn is een ‘cassandra sangue’, een bloedprofeet, die de toekomst ziet elke keer dat haar huid bloedt. Op de vlucht voor de man die haar gave wil gebruiken om rijk te worden eindigt ze in een Stadspark van de Anderen, waar de menselijke wet niet geldt. Simon Wolfgard, gedaantewisselaar en leider van het Stadspark in Lakeside, weet niet wat hem ertoe beweegt om Meg de baan te geven van Contactmens. Hierbij wordt zij het aanspreekpunt van de mensen die post in het Stadspark bezorgen en wat zij weer naar de Anderen brengt. De mensen en Anderen leven zoveel mogelijk van elkaar gescheiden en tolereren elkaar tot op zekere hoogte. Als Simon Megs geheim ontdekt, moet hij beslissen of zij het waard is om de broze vrede tussen mensen en de Anderen op het spel te zetten.

Het verhaal telt 30 redelijk korte genummerde hoofdstukken. Het taalgebruik is eenvoudig. In de eerste hoofdstukken vond ik dat ik er even moest inkomen, omdat ik nog even af moest tasten wie de Anderen zijn (wezens die zowel menselijk als dierlijke vorm kunnen aannemen), wie ( en wat) Meg is en wie achter haar aan zit. Anne Bishop weet alles in het eerste gedeelte vrij vlot de revue te laten passeren en hoewel het heel veel informatie is, weet ze het zo te doseren dat je het in je op kan nemen zonder dat het gaat duizelen. Als het hoe en waarom is uitgelegd, gaat het verhaal in grote vaart verder en zit je middenin de wereld van weerwolven, vampiers, de Anderen dus.

Gelukkig is er niet alleen het probleem van Meg, om uit de handen te blijven van haar achtervolger, maar is er ook nog een wolfpup die moeite heeft met zijn gedaanteverwisselingen en worden de ontmoetingen tussen Meg en de vele Anderen mooi omschreven, zodat het geen saai achtervolgingsverhaal wordt. De naamkeuze voor de clans bij de Anderen (Wolfgard, Beergard, Uilgard) spreken voor zich maar storen niet. Wat mij wel stoorde was dat de naam van een van de ‘slechteriken” wordt vertaald als Hotemetoot wat nogal kinderachtig overkomt in een verhaal wat juist spannend en soms wat bloederig is. Gelukkig kon ik daar wel overheen lezen en heb ik genoten van het verhaal.

Alhoewel het een eerste deel betreft van een serie, heeft het verhaal een bevredigend einde. Alle vragen zijn beantwoord en het als losstaand verhaal zou het niet misstaan. Als afsluiting van het boek is er echter een teaser met het eerste hoofdstuk van het tweede deel Zwarte Veren toegevoegd, zodat je toch nieuwsgierig wordt hoe de schrijfster de draad weer oppakt en hoe het verder gaat met Meg en de Anderen.

 

De afbeelding van de cover komt van de uitgeverij. Deze recensie is eerder verschenen op Boekenbijlage

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s