“Dodenwereld I Necropolis”Troonbeeckx, Vermeyen en de Braeckeleer

necropolis

 

 

 

 

9789462420410/2016

 

Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen en Nico de Braeckeleer uitg.Kramat

De drie auteurs van dit boek zijn alle drie grote fan van het zombiegenre. Nico de Braeckeleer schreef al een tal van succesvolle griezelboeken voor de jeugd. Onder andere een vampiertrilogie en twee bovennatuurlijke romans. Tom Vermeyen is sinds 2004 actief in de film- en televisie wereld. In 2010 werd hij scenarioschrijver waarna hij de stap maakte om boeken te gaan schrijven. Lotte Troonbeeckx leest en kijkt al vanaf jonge leeftijd horror, fantasy en sci-fi en is verwend gamer. Gezamenlijk zijn ze gestart met de Dodenwereld-zombietrilogie waarvan Necropolis het eerste deel is.

Necropolis betekent dodenstad, begraafplaats, een plaats waar de doden rusten. Maar een gemuteerd virus verandert mensen in levende doden en geeft het woord dodenstad een heel andere, gruwelijke betekenis. In slechts enkele uren tijd nemen de zombies de wereld over. De mensen die het overleven moeten vluchten om aan hen te ontkomen. De veertienjarige Eli en zijn zusje Ilna slaan ook op de vlucht. Ze komen Tabitha tegen en Maxim. Met zijn vieren gaan ze de strijd aan en op zoek naar een veilig onderkomen.

Als er een rat uit een laboratorium ontsnapt is er niemand die het door heeft. Deze rat blijkt ook nog besmet met een vreselijk virus. De lezer weet dat het gaat beginnen en zit gelijk op het puntje van zijn stoel. Na deze proloog gaan we acht maanden verder als de moeder van Eli en Ilna heel ziek is. Als Eli naar de kamer gaat van zijn zusje omdat ze gilt dat ze een bloedneus heeft, ziet hij daar niet zijn moeder staan maar een monster. Vol ongeloof vlucht hij met Ilna het huis uit en rennen het bos in. In dat bos komen ze Tabitha tegen. Tabitha is op zomerkamp maar alle meiden uit het kamp worden ziek en veranderen in bloeddorstige zombies. Tijdens haar vlucht in het bos weet Ilna haar ook in zijn boomhut te krijgen en wachten ze het moment af dat ze weg kunnen gaan. De zombies zijn gruwelijk en angstaanjagend, maar gelukkig ook niet al te slim en kunnen bijvoorbeeld niet klimmen zodat ze voor dat moment even veilig zijn.
Als de zombies bloed ruiken van een voorbijkomend dier weten de kinderen te vluchten naar de stad.

Maxim die die dag uitgekozen is om een computerspel te komen spelen buiten de stad, een heel populair zombiespel, is onder de indruk van de make-up en hoe echt het spel wel niet lijkt. Als hij er achter komt dat de zombies niet geschminkt zijn maar echt zet hij het op het lopen en komt hij de andere drie tegen.
Omdat telefoonverkeer niet meer mogelijk is en ze geen normale mensen meer zien besluiten ze met de auto naar Hamburg te vertrekken. Daar woont de vader van Eli en Ilna. Ze hopen dat de zombieplaag alleen in België en Nederland is.
Tijdens de reis er naar Hamburg wordt die hoop steeds kleiner.

Zombies voor 13plus. Ik was zeer benieuwd naar dit gegeven. Vaak worden dit soort verhalen snel kinderachtig of ze zijn eigenlijk te volwassen en niet geschikt voor deze leeftijd. Met dit verhaal is dat gat opgevangen. Door de eenvoudige vertelstijl en de hoofdfiguren in de leeftijd van 14 en 15 jaar sluit het goed aan op de doelgroep. De kinderen in het verhaal gedragen zich naar hun leeftijd en doen nu niet opeens onwijs volwassen zodat het, zover het mogelijk is in zo’n verhaal, realistisch overkomt. Wellis waar vond ik het wat onwaarschijnlijk dat een meisje van 14 kan autorijden, maar dat was dan ook wel het enige waar ik even bij stil stond. Meer tijd om stil te staan heb je niet, want de zombies loeren in elke hoek dus er is weinig treuzeltijd. Het tempo zit er goed in en het is een vlot lopend verhaal. De beschrijvingen van de zombies zijn behoorlijk gruwelijk, maar ook weer niet te erg, zodat je het verhaal met een gerust hart aan je kind kunt laten lezen. Mits die een beetje van griezelverhalen houdt.

Het was of ik in een aflevering van de Walking Dead zat toen ik het boek aan het lezen was en vond het jammer dat het afgelopen was. Net als genoemde serie met een mooie cliffhanger. Gelukkig is dit het eerste deel van een trilogie dus ik ben benieuwd of het niveau van deel 1 aangehouden kan worden.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, met dank aan uitgeverij Kramat voor het recensie exemplaar.

Advertenties

2 Comments

  1. Pingback: ” Dodenwereld II, Necrofobie”Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen en Nico de Braeckeleer | conniesboekkies

  2. Pingback: “Dodenwereld III, Necrotopia” Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen, Nico de Braeckeleer | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s