Gastblogger Nanda Roep: “Het begon met Sjakie”

Nanda Roep publiceerde in 1996 haar eerste kinderboek, ‘Mevrouw Triktrak in de wolken’. Ze werd daarmee in Trouw en NRC vergeleken met Roald Dahl (en trouwens ook Annie M.G. Schmidt). Twintig jaar later schrijft Nanda nog steeds kinderboeken, maar ook romans, en heeft ze haar eigen uitgeverij gestart. boeken nanda

Het begon met Sjakie    door: Nanda Roep:

Er is iets vrij vreselijks gebeurd. Voor deze gastblog wilde ik mijn oude exemplaar van ‘Sjakie en de Chocoladefabriek’ er graag bijpakken. Ik heb het boek bij me sinds mijn kinderjaren – of liever gezegd: ik had het bij me. (Wanneer is het kwijtgeraakt, hoe kan het?)

Ruim dertig jaar lang heeft het boek in de kasten van mijn verschillende woningen en studentenkamers gestaan, het is meegereisd in de dozen van de verhuizingen per fiets of vrachtwagen. Ik wilde zo graag even zien welke druk het eigenlijk was, mijn exemplaar…

Als ik eraan denk, zie ik mezelf in mijn kinderbedje liggen. Altijd daar. Ik herinner me vaag kastjes langs de muur boven het bed, en iets met de kleur groen. Er was een nachtlampje dat gloeiend heet werd als het te lang had gebrand, dat weet ik nog, het was een oranje leeslamp. Flarden van vroeger. Maar wat ik me levendig herinner, ja, zelfs glashelder navoel, is hoeveel pret ik aan het boek beleefde. ‘Sjakie en de chocoladefabriek’. Waarmee het allemaal begon.

Het lichtvoetige in Sjakie was voor mij zo’n heerlijkheid, dat ik voor altijd naar een soortgelijke fijne toon in mijn boeken ben blijven zoeken. Soms vrij letterlijk, zoals in mijn eerste fantasieboeken, maar soms door schrijversgrapjes toe te voegen of lichtvoetigheid te gebruiken in decorum bijvoorbeeld. Ik maak boeken waar je in jezelf plezier aan beleeft, van binnen. Een bewuste keuze, als cadeautje aan het meisje dat ik ooit zelf was.

De liedjes van de Oempa Loempa’s waren zo’n wonderbaarlijk fijne afwisseling binnen het verhaal, dat ik geregeld een rijmpje in mijn teksten ben gaan plaatsen. Soms weer vrij letterlijk zoals Dahl het deed, een zangerige aanvulling op de tekst. Maar soms ook door er echte liedjes van te maken – op muziek gezet en in een studio opgenomen. Ik maak graag rijmpjes en liedjes waar een grapje in verborgen zit. Omdat ik ooit een meisje was dat ingehouden giechelend de teksten van de Oempa Loempa’s voor zich uit zong. Zachtjes, zodat niemand me kon horen.

Het vele snoepgoed in het boek, de chocoladerivier, de maaltijdkauwgom, plus natuurlijk de inventieve manieren van produceren in Wonka’s fabriek – ik heb er een kleine ode aan gebracht in mijn serie Plaza Patatta. Het is bij mij danwel geen chocolade maar friet, en het eten wordt niet via een rivierstroom vervoerd, maar via elektrische treintjes. Toch is het vanwege Sjakie begonnen: het restaurant van een vader die niet kan koken, maar die zich met enige nonchalande redt. (Het allereerste Plaza Patatta-boek, ‘Een geheim luik’, werd dan ook aan Sjakie opgedragen.)

Nu ben ik het kwijt. Al kan ik het nog niet geloven. Het zal toch ooit, waarschijnlijk ver na het verstrijken van deze deadline (zoals het meestal gaat), wel weer boven water komen?boeken nanda sjakienb. het boek is gelukkig weer boven water gekomen…

Bij deze dank aan Nanda voor haar leuke bijdrage incl foto’s!

Morgen verloot ik twee maal “Sjakie” in ruil voor een recensie! Dus hou mijn blog in de gaten ! Wil jezelf ook een gastblog schrijven in het kader van “2016: Roald Dahl”stuur mij dan even een mail ! Elke maand een gastblog en in de Roald Dahl week elke dag!

Advertenties

1 Comment

  1. Pingback: Overzicht berichten | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s