“Knekelhuis” Dinie Bell

knekelhuispalmslag9789491773396/2015

Dinie Bell, uitgeverij Palmslag.

Dinie Bell (1956) schreef toen ze negentien was voor een verhalenwedstrijd van de Kunststichting Eindhoven.  Haar verhaal werd gepubliceerd in de bundel “Beeldspraak”. In 2007 kwam er een roman uit van haar en in 2013 haar eerste psychologische thriller “Achtervolgingsdrift”, in 2014 gevolgd door de thriller “Hysteria”. Afgelopen november verscheen haar derde thriller “Knekelhuis”.

In “Knekelhuis” maken we kennis met schrijfster Lynn. Ze ontvlucht haar drukke leven om in haar nieuwe woning de rust te vinden om te schrijven. Haar nieuwe woning staat als spookhuis bekend vanwege de dubbele moord op het echtpaar wat daar woonde. Hoewel Lynn niet in geesten gelooft, heeft ze toch het gevoel niet alleen in de woning te zijn. Langzaam slaat de twijfel toe of spoken dan wel niet bestaan. Waren de geesten van dit jonge paar nog rond of hebben de gebeurtenissen te maken met haar buurman Mark, waar Lynn op slag verliefd op is geworden.

Toen ik de cover zag, strak, modern en met pakkende titel wilde ik dit boek graag lezen. Haar vorige thriller “Hysteria”had ook al een geweldige cover en staat nog steeds op  mijn ‘to-read-list’.  Toen ik van uitgeverij Palmslag de mogelijkheid kreeg deze thriller te lezen ging ik vol goede moed van start.

Het verhaal heeft twee verhaallijnen. Eén vanuit het oogpunt van Lynn en één van de dader. De stukken van de dader zijn cursief gedrukt. Het begint met een gruwelijke proloog waarvan ik hoopte dat dat de toon had gezet van het verhaal. Met zo’n titel verwacht je immers een bloedstollende, horrorachtige thriller. Helaas zakte het verhaal wat in, qua inhoud dan, qua tempo niet want het leest behoorlijk snel weg. Misschien soms wel wat snel waardoor sommige details niet al te geloofwaardig meer overkomen. Bovendien vond ik Lynn in het begin nog wel stoer om heel alleen in een spookhuis te gaan wonen maar zodra ze buurman Mark ontmoet wordt ze een verliefde puber en begint ze zich daar ook naar te gedragen. Ik ging me dus een beetje ergeren aan de hoofdpersoon wat het verhaal niet ten goede kwam voor mij. Het plot zag ik eigenlijk ook al van verre aankomen en lag er een beetje teveel bovenop. Een dertien in een dozijn einde en helaas niet zo spannend als het begin van het verhaal. Het leek wel of de schrijfster haast had om het verhaal af te schrijven.

Het verhaal op zich had aardig wat elementen om een gruwelijk spannend boek te worden maar doordat er voor mijn smaak te weinig diepgang was werd het ongeloofwaardig en te voorspelbaar.

 

Ik dank uitgeverij Palmslag voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s