Sprookjes van Hans Christian Andersen

sprookjes

December sprookjesmaand is alweer bijna voorbij. Vlak voor de kerst haalde ik dit boek nog even snel uit de bibliotheek. Het is uitgebracht in 2005 het jaar dat het 200 jaar geleden was dat de Deense auteur Hans Christian Andersen werd geboren. Ter gelegenheid is daarvan in zijn geboorteland het Hans Christian Andersen Fonds opgericht om het leven en werk van de Deense auteur internationaal onder de aandacht te brengen.

Dit prentenboek bevat vier mooie sprookjes van Andersen:De Chinese nachtegaal, de tondeldoos, het tinnen soldaatje en het meisje met de zwavelstokjes.

De illustraties zijn van Malene Laugesen en passen heel mooi bij de verhalen en zijn net zo belangrijk als de tekst. Ze vullen elkaar goed aan.

Het mooie van deze sprookjes is dat ze algemeen bekend zijn en ook ik kon ze wel maar met het herlezen kwam ik tot de ontdekking dat ik niet precies meer wist hoe ze gingen. De boodschap uit het sprookje wist ik dan wel weer te herinneren.

Het mooiste van deze vier sprookjes vond ik “het meisje met de zwavelstokjes”…

Ik denk dat iedereen dat mooie verhaal wel kent…

Het speelt zich af op de laatste dag van het jaar. Het is koud en sneeuwt. Er loopt een arm meisje blootvoets op straat. Ze moet zwavelstokjes verkopen maar niemand ziet haar staan. Ze had nog niets verkocht dus durfde niet naar huis. Ze kijkt naar binnen bij een huis en ziet heerlijk eten staan. In een nis  knielt ze neer en voorzichtig steekt ze een zwavelstokje aan. Deze dooft snel en ze steekt er nog een aan.. ze ziet een mooie kamer en bij een volgend stokje zit ze onder de kerstboom. Dan ziet ze een ster vallen. Er gaat iemand dood, fluisterde het meisje. Haar oude grootmoeder, die vorig jaar is overleden, zei dat bij een vallende ster er een zieltje terug vloog naar God. Het stokje ging uit en ze stak er nog een op. Ze zag haar grootmoeder en riep dat ze mee wilde. Snel stak ze alle stokjes aan omdat ze niet wilde dat haar grootmoeder weg zou gaan. Alle stokjes samen gaven een mooi wit licht en ze vloog mee met haar oma. De volgende dag, nieuwjaarsdag, zat een glimlachend meisje. Ze was doodgevroren en had haar stokjes in haar hand. De mensen  zeiden dat ze zo warm probeerde te blijven en schaamde zich. Ze wisten niet welk moois het meisje had gezien en dat ze nu bij haar oma was.meisje 2

Het mooie van dit sprookje vind ik de eenvoud, het is een korte vertelling met zoveel er in : armoede, rijkdom, kou en verbittering maar ook de enorme liefde van het meisje voor haar oma.

Ik vond het erg leuk om deze maand weer eens wat sprookjes te lezen. Eerlijk gezegd heb ik nog een paar sprookjesboeken die ik niet eens ter hand heb genomen dus wie weet komt er nog eens een vervolg. Dan doe ik zeker mee !

Wat is jouw lievelingssprookje ?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s