Lezing “Ik ben niet kwijt” Sjef van Bommel

‘Ik hield van Thom toen ik hem leerde kennen als een jonge god, en ik hield van hem toen hij geestelijk en fysiek aftakelde. ik was en bleef trots op Thom. Thom was en bleef trots op mij. Wij samen, dat was onze kracht, tot het einde.’
niet

Afgelopen woensdag bezocht ik een lezing gegeven door Sjef van Bommel,schrijver van het boek “Ik ben niet kwijt”, in de bibliotheek van Noordwijk.

Ik was nog niet bekend met dit verhaal maar door de aankondiging was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Ik ben sinds kort werkzaam in de zorg en daar kom ik ook zorgvragers met dementie tegen en het is altijd wel een onderwerp geweest wat mijn interesse heeft gehad.

Zoals veel mensen denk je bij dementie aan de ziekte van Alzheimer met het meest bekende ziektebeeld dat je geheugen je in de steek laat. De partner van Sjef heeft echter frontotemporale dementie met de subvorm semantische dementie. Bij frontotemporale dementie zit de beschadiging in dat deel van de hersenen waar het sociale gedrag wordt gereguleerd dus de persoonlijkheid en het gedrag van iemand veranderd sterk. Semantische dementie wil zeggen dat je de betekenis van begrippen en geluiden kwijt raakt.

“en met het vervagen daarvan vervaagt ook je leefwereld, alles wordt langzaamaan onherkenbaar en niet meer te begrijpen”.

Sjef van Bommel (1943) werkte, na afgebroken studies psychologie en medicijnen, in het onderwijs en als manager en trainer in het welzijnswerk en in de gezondheidszorg. Hij is eigenaar van organisatieadvies- en trainingsbureau Van Bommel Training & Advies dat hij in 2000 oprichtte en penningmeester van de afdeling Amsterdam bij Alzheimer Nederland en. Sjef van Bommel was getrouwd met partner Thom Houweling, die bijna 25 jaar directeur was van verpleeg- en verzorgingshuis De Drie Hoven en stierf op 10 maart 2007.

Achterflap: Thom en Sjef zijn dertig jaar samen, vanaf een tijd dat homoseksualiteit nog nauwelijks bespreekbaar was, als blijkt dat Thom aan het dementeren is. Langzaam ziet Sjef zijn bruisende, intelligente en sociale partner veranderen in een onzekere en opvliegende man. Hij raakt hier aanvankelijk door in verwarring, tot hij begrijpt dat er echt iets mis is met Thom. Sjef neemt meer en meer de zorg voor Thom op zich, en ondanks zijn verdriet en frustraties leert hij inzien dat hij hun tijd samen moet koesteren. Vanaf dat moment gaat hij er alles aan doen om iets moois te maken van wat hun nog rest aan de toekomst.

Tijdens de lezing vertelde Sjef het verhaal met foto’s en een filmpje. De opkomst was laag  deze avond, wat jammer was en zeker een gemis van iedereen die niet is geweest, maar aan de andere kant was er nu wel gelegenheid om tussendoor vragen te stellen en wat verder op dingen in te gaan. Het verhaal ontroerde mij zeer en ik vind het heel bijzonder dat hij dit met ons wilde delen. Over hoe ze de ziekte ontdekt hadden, er mee omgingen, blij waren met de steun van familie en vrienden, soms vanzelfsprekend , soms klein maar o zo bijzonder. Hoe hij nachten wakker kon liggen te bedenken hoe hij het voor Thom zo fijn en praktisch mogelijk kon maken. Over hoe moeilijk de stap was om Thom toch nog in een verpleeghuis onder te brengen en hoe dat is gegaan.

 

Thuisgekomen met mijn hoofd nog vol van dit mooie verhaal van deze bijzondere mensen ben ik gelijk in het boek begonnen. De andere boeken moesten maar even blijven liggen. Binnen 24 uur had ik het uit en ik kan het aan iedereen aanraden of je nu wel of niet met deze ziekte in aanraking komt, of je nu wel of geen mantelzorger bent het spreekt iedereen aan.

Het is geen klinisch boek over dementie maar een liefdesroman, het is geen boek over mantelzorger zijn maar over de liefde voor elkaar en bij elkaar willen zijn tot het einde…

“Ik herken niets, helemaal niets, en ik zie ook nergens iemand aan wie ik de weg kan vragen. Zo moet het voor hem soms geweest zijn als hij om zich heen keek. Ik kijk nog eens, maar weer herken ik niets. Dan stap ik weer op: ik fiets gewoon een kant uit, ik kom echt wel thuis. Ik weet de weg niet, maar ik ben niet kwijt”

Bij deze wil ik Sjef van Bommel bedanken dat hij deze lezing kwam geven en de bibliotheek Noordwijk voor het organiseren hiervan

 

 

 

 

 

Advertenties

1 Comment

  1. Pingback: Overzicht recensies | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s