Klassieker “liefdes schijnbewegingen” Remco Campert

Vanwege de klassieke literatuur maand Augustus, een initiatief van mede-blogger Sandra, van “Sandra schrijft en leest”, heb ik een aantal titels weer uit de kast gehaald en herlezen. Om zo een boek te kiezen wat ik als Klassieker kon betitelen en mijn leesbeleving kon delen.

Mijn criterium voor een “klassieker” is dat een boek op een of andere manier tijdloos moet zijn. Dat je niet als je het vijftig jaar later leest (of weer leest) je je geen voorstelling kan maken van het verhaal omdat het achterhaald is of niet meer leesbaar. De mening wanneer iets een klassieker is en wanneer niet is dus voor iedereen verschillend en dus zeer persoonlijk. Ik kwam daardoor tot de ontdekking dat sommige verhalen van mijn favoriete schrijver Boudewijn Büch niet door het door mijzelf opgestelde criterium kwamen. Niet elk ouder boek is dus een klassieker.

Dit boek is dit voor mij wel. Hoewel het afspeelt in de jaren zestig van de vorige eeuw is het verhaal wel tijdloos. Een liefdesgeschiedenis of schijnbeweging is van alle tijden.

CAMPERT_Schijnbewegingen.inddLiefdes schijnbewegingen ,1963 Bezige Bij

Remco Campert (1929-) richt in 1950 het tijdschrift “Braak”op en behoort tot de “Vijftigers”. De “Vijftigers” experimenteren met vrije poëzie. Ze zetten zich af tegen hun voorgangers en zetten het expressionisme en surrealisme in de poëzie voort. Hun gedichten bevatten veel woordspelingen en klankspellen.Campert debuteert in 1951 met de bundel “vogels vliegen toch”. Zijn gedichten hebben een verhalend element en zijn luchtig en ironisch.Onder deze ironie gaat veel weemoed en cynisme schuil.Zijn prozadebuut verschijnt in 1953 (eendjes voeren) en naast zijn romans en novellen schrijft hij cursiefjes, scenario’s en columns.“het leven is vurrukkulluk”(1961) en Liefdes schijnbewegingen (1963)zijn nog steeds populaire romans. Campert ontving in 1975 de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre.

Liefdes schijnbewegingen is een ironische liefdesroman/experimentele roman. Het speelt zich af in de jaren zestig. Het beslaat vijf dagen uit het leven van een aantal mensen. Met terugblikken naar het verleden. Door die terugblikken leer je die personen beter kennen. Het is geschreven in een verschillend ik-perspectief.

Hoofdpersonen in deze roman zijn Lex Trumbauer, kort geleden uit de gevangenis ontslagen omdat hij een meisje zou hebben aangerand, en zijn toegewijde zusje Trix, die samenleeft met een rijke zakenman, maar nog altijd haar hart heeft verpand aan een veelbelovende jonge dichter die plots verdwenen is. Liefde ! Bestaat zoiets? Vraagt deze dichter zich af..

Het boek is geschreven met korte zinnen en dialogen. Makkelijk taalgebruik. Verdeelt over vijftien korte hoofdstukken.

Ik vond het boek dan ook weer heerlijk om te lezen. Een luchtige roman met hier een daar een knipoog. De manier waarop de hoofdfiguren met elkaar verbonden zijn, elkaar tegenkomen en een leuke twist aan het einde maakt het een leuke roman om te lezen. Campert weet situaties en plaatsen te omschrijven met veel bijzaken maar daardoor wordt het niet saai maar juist heel beeldend en dat geeft een heel eigen schrijfstijl , heel prettig om te lezen.

Fijn om door deze actie van Sandra Leest en schrijft weer eens een boek te herlezen wat zeker de moeite waard was !

 

 

Advertenties

1 Comment

  1. Pingback: Overzicht recensies | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s